Όλοι μιλούν για την ανάγκη να αλλάξουν πράγματα στην καθημερινότητά μας.
Να αλλάξει το σχολείο, η εκπαίδευση, οι ανθρώπινες σχέσεις… Γενικά, να αλλάξει η νοοτροπία μας, οι πεποιθήσεις, ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.

Οι συζητήσεις πυκνώνουν, τα άρθρα πληθαίνουν, οι απόψεις εκφράζονται ελεύθερα. Κοινός παρονομαστής όλων: η αλλαγή!

Αλλά τι σημαίνει τελικά αλλαγή;
Πρωτίστως, είναι μια εσωτερική διεργασία. Τίποτα δεν αλλάζει πραγματικά γύρω μας, αν δεν αλλάξει πρώτα κάτι μέσα μας.
Κι αν έπρεπε να της αποδώσουμε βαθμό δυσκολίας, το πιο δύσκολο δεν είναι η ίδια η αλλαγή αλλά η αποδοχή της.

Πόσο έτοιμοι είμαστε να αποδεχτούμε την αλλαγή;

Να αναγνωρίσουμε πως χωρίς αυτήν δεν υπάρχει εξέλιξη, δεν υπάρχει ουσιαστική μάθηση, δεν υπάρχει προσαρμογή;

Στην GGA, έναν φορέα που δραστηριοποιείται εκπαιδευτικά στο δυναμικό και συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον των Esports — ενός πεδίου που συχνά δαιμονοποιείται λόγω άγνοιας και φόβου — ερχόμαστε ξανά και ξανά αντιμέτωποι με το ίδιο ερώτημα.

Ο φόβος είναι το πρώτο και ίσως το μεγαλύτερο εμπόδιο για την αποδοχή της αλλαγής. Ο φόβος του αγνώστου. Ο φόβος μήπως χάσουμε το γνώριμο και βρεθούμε σε κάτι που δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Είναι απόλυτα φυσιολογικός, είναι ανθρώπινος. Όμως, χωρίς την υπέρβασή του, μένουμε στάσιμοι. Κρατιόμαστε από ένα παρελθόν που δεν ανταποκρίνεται πια στις ανάγκες του παρόντος, πόσο μάλλον του μέλλοντος.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι απαραίτητο να εκπαιδευτούμε όχι μόνο σε νέες τεχνολογίες, αλλά και σε νέες στάσεις ζωής.
Να καλλιεργήσουμε ευελιξία, συναισθηματική ανθεκτικότητα και δεξιότητες διαχείρισης του άγνωστου.
Όχι για να απορρίψουμε όσα ξέραμε, αλλά για να τα επανεξετάσουμε και να τα εξελίξουμε. Να αποδεχθούμε ότι το μοντέλο που μας εξυπηρετούσε μέχρι σήμερα, δεν επαρκεί πια.

Η αποδοχή της αλλαγής ξεκινά εκεί που τελειώνει η βεβαιότητα. Την στιγμή που θα παραδεχθούμε πως “αυτό που ξέρω μέχρι τώρα, δεν είναι αρκετό για να κατανοήσω αυτό που συμβαίνει τώρα, πόσο μάλλον αυτό που έρχεται.”

Στο πεδίο του ηλεκτρονικού παιχνιδιού, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί καλούνται να υπερβούν τον φόβο του άγνωστου και να προσεγγίσουν έναν κόσμο που τα παιδιά και οι έφηβοι γνωρίζουν καλά, το gaming.
Ταυτόχρονα τα ίδια τα παιδιά και οι έφηβοι καλούνται να “ξανασυστηθούν” με αυτόν τον κόσμο όχι πλέον ως παθητικοί χρήστες, αλλά ως ενεργοί διαχειριστές του χρόνου, των επιλογών και των εμπειριών τους.

Για εμάς στην GGA, αυτό σημαίνει εκπαίδευση. Να μην εστιάζουμε μόνο σε δεξιότητες του σήμερα, αλλά κυρίως σε στάσεις που θα παραμείνουν χρήσιμες και στο αύριο.

Αυτή η προσέγγιση οδηγεί στην ουσιαστική αποδοχή της αλλαγής.

Όχι απλώς να συμβαδίζουμε με τον κόσμο, αλλά να τον κατανοούμε, να τον συνδιαμορφώνουμε και να εξελισσόμαστε μαζί του.